Η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων είναι ο αρμόδιος κυβερνητικός φορέας για τον σχεδιασμό, την υλοποίηση και την παρακολούθηση της εφαρμογής των πολιτικών για την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών σε όλους τους τομείς.

Η Γ.Γ.Ι.Φ αποτελεί αυτοτελή Δημόσια Υπηρεσία και είναι αρμόδια για την προώθηση και πραγματοποίηση της νομικής και ουσιαστικής ισότητας των φύλων σε όλους τους τομείς της κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ζωής. 

http://www.isotita.gr/index.php/docs/c14/ 

                                                   Bαμβακερός Κακοποίηση γυναικών

Σεξουαλική βία στην οικογένεια

Ο αιμομικτικός βιασμός αποτελεί την ύστατη μορφή σεξουαλικής ενδο-οικογενειακής κακοποίησης γιατί προσβάλλει δύο διαφορετικά έννομα αγαθά: τη γενετήσια ελευθερία και την οικογένεια. Είναι έγκλημα, που στη συντριπτική πλειοψηφία των υποθέσεων, δράστης είναι ο πατέρας και θύμα η ανήλικη κόρη του.

Ο αιμομικτικός βιασμός παρουσιάζει την ιδιαιτερότητα ότι -πριν τη γνωστοποίησή του στις διωκτικές αρχές- πολλοί μπορεί να γνωρίζουν, αλλά κανένας δε θέλει να μιλήσει, ενώ μετά όλοι μιλούν προσποιούμενοι ότι δε γνώριζαν το περιστατικό.Στο 20% των υποθέσεων αιμομιξίας, για τις οποίες λαμβάνει γνώση η Αστυνομία, τα θύματα βρίσκονται σε κατάσταση εγκυμοσύνης.

Από άλλη έρευνα έχει βρεθεί ότι στο 30% των υποθέσεων τα θύματα είτε είναι σε κατάσταση εγκυμοσύνης είτε έχουν κάνει άμβλωση.Οι μητέρες των θυμάτων σπάνια αναφέρουν τα εγκλήματα ενδοοικογενειακής σεξουαλικής βίας. Μόνο δύο από τις δέκα υποθέσεις αιμομιξίας (20%) καταγγέλλονται από τις μητέρες των θυμάτων. Επίσης, έχει βρεθεί ότι περίπου το 40% των θυμάτων αναφέρουν καθυστερημένα το γεγονός στις μητέρες τους και ότι μία στις δέκα μητέρες αρνείται να πιστέψει την κόρη της και απορρίπτει τη μαρτυρία της ως ψεύτικη και ως προϊόν της φαντασίας της.Έχει αποδειχθεί ότι η πατρική αιμομιξία συνήθως τερματίζεται όταν η κόρη εκμυστηρεύεται το γεγονός σε κάποιο άτομο έξω από το σπίτι, το οποίο με τη σειρά του αναφέρει το περιστατικό στην Αστυνομία.

Αντίθετα, άλλη έρευνα απέδειξε ότι οι αποκαλύψεις των θυμάτων σε κάποια πρόσωπα εμπιστοσύνης σπάνια συμβάλλουν αποφασιστικά στον τερματισμό της αιμομιξίας, μολονότι μερικές φορές οδηγούν στην τελική ομολογία.Περιστασιακά, μια αιμομικτική σχέση έρχεται στο φως όταν το θύμα συλλαμβάνεται για παραβατικότητα ή αλητεία ή μετά από μια απόπειρα αυτοκτονίας. Η αποκάλυψη πολλές φορές γίνεται με αφορμή κάποιο άλλο οικογενειακό πρόβλημα. Για παράδειγμα, ένας οικογενειακός καβγάς ανάμεσα στους συζύγους μπορεί να οδηγήσει τη σύζυγο στην αποκάλυψη του βιασμού της κόρης από τον πατέρα.Το 70% των καταγγελιών γίνονται για άλλους λόγους και όχι για καθ' αυτό το έγκλημα του αιμομικτικού βιασμού.

Πιο συγκεκριμένα, έχει αποδειχθεί ότι το περίπου 30% των υποθέσεων γίνονται γνωστές στις διωκτικές αρχές μετά από κάποια οικογενειακή σύγκρουση και ότι το 10% των υποθέσεων με θύματα παιδιά έρχεται στη γνώση τους έμμεσα.Η δημόσια αποκάλυψη της αιμομιξίας μπορεί να σημάνει την αποσταθεροποίηση, μερικές φορές όμως, ακόμη και τη διάρρηξη του οικογενειακού ιστού. Στις περιπτώσεις που λάβουν γνώση του εγκλήματος και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, το μυστικό προστατεύεται ευλαβικά, δημοσιοποιείται παρορμητικά και μόνο σε καταστάσεις έντονων ενδο-οικογενειακών κρίσεων.

Αξίζει στο σημείο αυτό να αναφέρουμε ότι το έγκλημα του αιμομικτικού βιασμού παρουσιάζει το μεγαλύτερο σκοτεινό αριθμό σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα εγκλήματα.

Η έρευνά μας (βλ. Άγγελος Α. Τσιγκρής: «Σεξουαλική Κακοποίηση του Παιδιού: Όψεις Κοινωνικού Ελέγχου», Εκδόσεις Avτ. Ν. Σάκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή, 1999, σελ. 448) απέδειξε ότι το έγκλημα του αιμομικτικού βιασμού στην Ελλάδα τις περισσότερες φορές:

1) Λαμβάνει χώρα στον τόπο κατοικίας του δράστη, εναντίον ενός και μόνου θύματος, το οποίο εξαναγκάζεται σε κατά φύση συνουσία και χάνει τον παρθενικό του υμένα κατά τη διάρκεια τέλεσης του εγκλήματος.

2) Το έγκλημα είναι τετελεσμένο, διαπράττεται κατ' εξακολούθηση και για μεγάλο χρονικό διάστημα και τα θύματα δέχονται απειλές κατά της ζωής τους, αλλά σπάνια απειλούνται με κάποιο όπλο και δεν υφίστανται σχεδόν κανέναν σωματικό τραυματισμό.

3) Οι δράστες είναι όλοι ενήλικοι άνδρες και έχουν με το θύμα σχέση πατέρα και κόρης. Στη μεγάλη πλειοψηφία των υποθέσεων ασκούν το επάγγελμα του ειδικευμένου τεχνίτη ή του εργάτη, κατοικούν ή σε κάποιο μεγάλο αστικό κέντρο ή σε κάποιο χωριό, είναι έγγαμοι, ελληνικής υπηκοότητας, ψυχικά υγιείς και δεν έχουν απασχολήσει κατά το παρελθόν τις διωκτικές αρχές

.4) Συνήθως, τα θύματα είναι ανήλικα άγαμα κορίτσια, κατοικούν σε κάποιο μεγάλο αστικό κέντρο ή σε κάποιο χωριό, είναι ελληνικής υπηκοότητας και παρίστανται στο δικαστήριο κατά τη διάρκεια εκδίκασης της υπόθεσης.

5) Τις περισσότερες φορές οι υποθέσεις αυτού του τύπου αναφέρονται στην Αστυνομία από κάποια συγγενικά ή φιλικά με το θύμα πρόσωπα, με ή χωρίς την παρουσία του, σε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των εικοσιτεσσέρων (24) ωρών από την τέλεσή τους.

6) Τέλος, οι υποθέσεις αυτού του τύπου συνήθως καταλήγουν σε καταδικαστική απόφαση και οι δράστες καταδικάζονται σε ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης άνω των 20 ετών.Από τα πορίσματα της έρευνάς μας για την Ελλάδα καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το μυστικό της αιμομιξίας σπάνια αποκαλύπτεται, κρατείται ερμητικά κλειστό στα τείχη της οικογένειας και τις περισσότερες φορές το μοιράζεται μόνο το αιμομικτικό ζευγάρι. Aναφέρεται στην Αστυνομία από τρίτα προς το έγκλημα άτομα ή αποκαλύπτεται με τυχαίο και έμμεσο τρόπο. Οι πρακτικές της καταγγελίας του διαφέρουν απ' αυτές του βιασμού μεrαξύ αγνώστων και αυτό γιατί οι σχέσεις των συμμετεxόντων στο έγκλημα προσώπων είναι στενά συγγενικές και το θύμα είναι έντονα εξαρτημένο από το δράστη.
* Ο δικηγόρος Άγγελος Α. Τσιγκρής είναι διδάκτωρ της Εγκληματολσγίας και συντονιστής της Ομάδας Δημόσιας Τάξης στο Ινσπτούτο Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλή

 

http://kerentzis.blogspot.gr/2010/10/ii.html 

Σεξουαλική κακοποίηση: Ένοχο μυστικό

Η σεξουαλική κακοποίηση είναι ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο στην εποχή μας. Δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις οι θύτες μένουν ατιμώρητοι.
Σεξουαλική κακοποίηση είναι ο εξαναγκασμός σε ερωτική  πράξη χωρίς την θέληση του ενός, αλλά και οποιαδήποτε λεκτική ή σωματική συμπεριφορά σεξουαλικού χαρακτήρα που προσβάλλει το άτομο.
Τα περιστατικά βιασμού είναι πολύ περισσότερα απ΄ όσα γνωρίζουμε, καθώς θα πρέπει να λάβουμε υπ΄ όψη και τις περιπτώσεις που δεν αποκαλύπτονται. Και, δυστυχώς, μάλλον υπάρχουν πολλές τέτοιες περιπτώσεις, επειδή τα θύματα φοβούνται να πουν τι έχει συμβεί ή τι συμβαίνει κατ' εξακολούθηση και το κρατούν μυστικό.
Ο βιασμός διαπράττεται από διάφορα πρόσωπα, από άνδρες και γυναίκες, ανεξάρτητα από τα κοινωνικά στρώματα στα οποία ανήκουν. Τις περισσότερες φορές τα θύματα είναι γυναίκες και αντιμετωπίζονται με δυσπιστία ακόμη και στις μέρες μας. Δεν είναι λίγες οι φορές που θεωρούνται υπεύθυνες από την κοινωνία, αλλά ακόμη και οι ίδιες, πολλές φορές, κατηγορούν τους εαυτούς τους για το συμβάν.
Αν και επικρατεί η άποψη ότι οι δράστες είναι τις περισσότερες φορές άγνωστοι με το θύμα, έχει διαπιστωθεί ότι οι περισσότερες περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης γίνονται μέσα στην οικογένεια, από φίλους ή γνωστούς του θύματος.
Σεξουαλική κακοποίηση στην οικογένεια
Είναι από τις πιο επώδυνες περιπτώσεις, καθώς συνήθως ο βιασμός είναι αιμομικτικός και τις περισσότερες φορές θύτης είναι ο πατέρας και θύμα η κόρη του. Συνήθως δεν γίνεται μόνο μία φορά, αλλά κατ' εξακολούθηση, διότι το θύμα φοβάται να αποκαλύψει τι συμβαίνει και ουσιαστικά καλύπτει τον δράστη.Το θύμα που βρίσκεται σε μικρή ηλικία, νιώθει ένοχο, φοβάται την κοινωνική κατακραυγή και ντρέπεται.

Πολλές φορές και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας γνωρίζουν τι συμβαίνει και δεν το αποκαλύπτουν, γίνονται ουσιαστικά συνένοχοι. Είναι τραγικό να γνωρίζει, για παράδειγμα, η μητέρα, ότι η κόρη της κακοποιείται σεξουαλικά απο τον πατέρα της και να μη λέει τίποτα σε κανέναν, φοβούμενη για τον τρόπο που θα αντιδράσει ο κοινωνικός περίγυρος.

Αυτές οι περιπτώσεις προκαλούν τα μεγαλύτερα τραύματα στα παιδιά, διότι αν ο θύτης είναι άγνωστος, το παιδί ίσως σιγά-σιγά να το ξεπεράσει αν λαμβάνει την ανάλογη στοργή και υποστήριξη από την οικογένεια.
Αν όμως ο θύτης είναι μέσα στην οικογένεια, το παιδί δεν μπορεί να στραφεί πουθενά για βοήθεια, αφού τα τραύματα προκαλούνται από το ίδιο το περιβάλλον του.
Οι ψυχολογικές επιπτώσεις που έχουν τα παιδιά είναι ποικίλες. Στην εφηβεία τους είναι πολύ δύσκολο να αναπτύξουν υγιείς σχέσεις και είναι πολύ συχνό να πάσχουν από κατάθλιψη, να έχουν άγχος, θυμό, έλλειψη επικοινωνίας και άλλα.

Σεξουαλική κακοποίηση ανάμεσα σε συζύγους
Αυτή η μορφή σεξουαλικής κακοποίησης δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη, καθώς υπάρχει η λανθασμένη αντίληψη ότι όταν δύο άτομα έχουν ερωτική σχέση δεν μπορεί να υπάρξει βιασμός.
Κάτι τέτοιο, όμως δεν ισχύει, καθώς όταν ο ένας προβαίνει σε ερωτική πράξη, χωρίς τη θέληση του άλλου, θεωρείται σεξουαλική καοποίηση, ανεξάρτητα από τη σχέση που έχουν τα δύο άτομα μεταξύ τους. Συνήθως, τα θύματα είναι οι γυναίκες.

Αυτή είναι μία τραυματική εμπειρία, καθώς οι γυναίκες χάνουν την εμπιστοσύνη τους στον σύντροφό τους και πληγώνονται. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο αυτού του είδους η σεξουαλική κακοποίηση είναι εξ’ ίσου σημαντική ( ή και σημαντικότερη) με την αντίστοιχη από έναν άγνωστο.
Συνέπεις
Τα θύματα υφίστανται σοβαρό ψυχολογικό τραυματισμό. Συνήθως, περνούν από τρεις φάσεις μετά την εμπειρία του εγκλήματος.

Στην πρώτη φάση
Yπάρχει έντονη συναισθηματική και ψυχολογική αναστάτωση. Τα θύματα κρατούν μυστικό τον βιασμό και νιώθουν θλίψη και αγωνία.

Στη δεύτερη φάση
Tα θύματα προσπαθούν να ξεχάσουν και να το ξεπεράσουν, δικαιολογώντας την πράξη του δράστη και ενοχοποιώντας τους εαυτούς τους.

Στην τρίτη φάση
Aισθάνονται κατάθλιψη και την ανάγκη να μιλήσουν σε κάποιον. Επίσης, παύουν να δικαιολογούν τον δράστη.

Τα θύματα αργούν να ξεπεράσουν το περιστατικό, νιώθουν φόβο, θυμό, ανησυχία. Πλένονται συνεχώς, έχουν εφιάλτες και κάνουν απόπειρες αυτοκτονίας. Σε περίπτωση που δεν μιλήσουν και δεν λάβουν την απαραίτητη ψυχολογική υποστήριξη, μπορεί να οδηγηθούν σε τρέλα ή και αυτοκτονία.

Αντιμετώπιση
Είναι πολύ δύσκολο να το αντιμετωπίσουν μόνοι τους οι άνθρωποι που έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση.

Το πρώτο που πρέπει να κάνουν είναι να αποκαλύψουν αμέσως το περιστατικό στην οικογένεια, σε φίλους, ή σε γνωστούς και φυσικά να το καταγγείλουν στην αστυνομία.

Ύστερα, επιβάλλεται να στραφούν άμεσα σε ψυχολογική βοήθεια από ειδικούς για να τους βοηθήσουν να ξεπεράσουν το τραύμα που έχουν υποστεί.
Όσον αφορά τον κοινωνικό περίγυρο και την οικογένεια του θύματος, θα πρέπει να είναι δίπλα στους ανθρώπους αυτούς και όχι να τους απομονώνουν και να τους κατηγορούν.

Πρόληψη
Είναι σημαντικό να υπάρχει η κατάλληλη ενημέρωση, έτσι ώστε να γνωρίζουμε όλοι τι είναι η σεξουαλική κακοποίηση, ότι μπορεί να συμβεί στον καθένα και ότι δεν ευθύνονται τα θύματα.

Η δικαιοσύνη, πολλές φορές, δεν είναι με το μέρος των θυμάτων στις περιπτώσεις αυτές. Οι δράστες μπορεί να μην τιμωρούνται όσο θα έπρεπε ή να μην τιμωρούνται καθόλου, με αποτέλεσμα τα περιστατικά να μην μειώνονται. Γι΄αυτό θα πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα για την προστασία όλων μας.

http://www.madata.gr/diafora/health/249592.html 

Eυρωπαικό Δίκτυο Κατά της Βίας (Ε.Δ.κ.Β) 

Το Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά της Βίας, αστική μη-κερδοσκοπική εταιρία, και ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 2006 με έδρα την Αθήνα (Αριθμ. Πρωτοδικείου Αθηνών: 16315/31-10-2006).

Το Ε.Δ.κ.Β. είναι φορέας εγγεγραμμένος στο Εθνικό Μητρώο Φορέων Ιδιωτικού Τομέα Μη Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα που παρέχει Υπηρεσίες Κοινωνικής Φροντίδας (Αρ. Μητρώου: 09110 ΑΕΕ11096Ο27Ν 0893) και στο Ειδικό Μητρώο Εθελοντικών Μη Κυβερνητικών οργανώσεων του Υπουργείου Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Αρ. Μητρώου: 09110 ΑΕΕ11096Ο27Ν 0814).

Επίσης, το Ε.Δ.κ.Β. έχει αναγνωριστεί από το 2009 ως Εθνικό Σημείο Επαφής (focal point) του Δικτύου WAVE (Women Against Violence Europe).  

Ο σκοπός του Ευρωπαϊκού Δικτύου κατά της Βίας είναι καθαρά επιστημονικός, εκπαιδευτικός και ερευνητικός.

Το Δίκτυο συγκεκριμένα, στοχεύει: 

στη διαδικτύωση φορέων που οι δράσεις τους σχετίζονται με την πρόληψη και αντιμετώπιση της βίας (δημιουργία συνεργιών με οργανισμούς, δίκτυα, κ.ά.)

στην καταγραφή, διερεύνηση και αξιολόγηση κάθε κοινωνικού φαινομένου σχετιζόμενου με οποιασδήποτε μορφής βία

στο σχεδιασμό και την υλοποίηση δράσεων για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας, όπως:

  δημιουργία και διάδοση υλικών ευαισθητοποίησης για τα θέματα της βίας και της κακοποίησης που απευθύνονται

- στο γενικό πληθυσμό

- σε κοινότητες ή ομάδες πολιτών

- σε παιδιά και εφήβους

δημιουργία εκπαιδευτικών υλικών και διενέργεια θεωρητικών και βιωματικών εκπαιδεύσεων που απευθύνονται σε

- επαγγελματίες διαφόρων κλάδων (εκπαιδευτικούς, επαγγελματίες υγείας και ψυχικής υγείας, αστυνομικούς, δικαστικούς, κλπ.)

- κοινότητες ή ομάδες πολιτών

- παιδιά και εφήβους

δημιουργία επιστημονικών εργαλείων για το χειρισμό καταστάσεων σχετικών με φαινόμενα βίας που απευθύνονται

- σε επαγγελματίες διαφόρων κλάδων (εκπαιδευτικούς, επαγγελματίες υγείας και ψυχικής υγείας, αστυνομικούς, δικαστικούς, κλπ.)

- σε κοινότητες ή ομάδες πολιτών

- στο γενικό πληθυσμό

- σε παιδιά και εφήβους

Για την πραγματοποίηση των σκοπών και των δράσεων του Ευρωπαϊκού Δικτύου κατά της Βίας χρησιμοποιούνται πόροι που προέρχονται από:

Τακτικές ετήσιες εισφορές των μελών

Εισφορές των ιδρυτικών μελών

Έκτακτες εισφορές και ενισχύσεις των μελών ή τρίτων φυσικών ή νομικών προσώπων ιδιωτικού ή δημοσίου δικαίου

Δωρεές, χορηγίες, κληρονομιές ή κληροδοσίες

Επιχορηγήσεις από το Κράτος, την τοπική αυτοδιοίκηση, ή από ΝΠΔΔ ή ΙΔ, ημεδαπά ή αλλοδαπά

Έσοδα από συναφείς προς τους σκοπούς του Δικτύου δράσεις και εκδηλώσεις, όπως οργάνωση συνεδρίων, σεμιναρίων, κύκλων εκπαιδευτικών μαθημάτων, επιστημονικών, κοινωνικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Έσοδα από διαχείριση της περιουσίας του και διαχείριση χώρων σχετικών με τα θεματικά του αντικείμενα

Έσοδα από εθνικές και διεθνείς συνεργασίες, ανάληψη ή/και συμμετοχή σε εθνικά, κοινοτικά κ.ά. προγράμματα

Διεύθυνση: Ζαχαρίτσα 12, 117 42 , Αθήνα

Τηλ: 210 9225491

Email: info@antiviolence-net.eu

http://www.antiviolence-net.eu/index.html 

 

Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης

Διεύθυνση: Αμαλιάδος 15, T.K. 11523, Αθήνα Πρόσωπο Επαφής: Νίκη Ρουμπάνη Τηλέφωνο: 2106411449 - 2109700814 Το Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης είναι μία γυναικεία οργάνωση βάσης, Σωματείο μη κερδοσκοπικό, με εθελοντικό χαρακτήρα. Συμμετείχε στην ίδρυση του Δικτύου Γυναικών Ευρώπης το 1983, στη Λισσαβώνα, από 12 χώρες. Στους στόχους του Δικτύου περιλαμβάνονται: ίσα δικαιώματα και ανθρώπινα δικαιώματα και για τα δύο φύλα, εστιάζοντας κυρίως στην προσωπική και οικονομική ανάπτυξη (ενδυνάμωση-συμμετοχή) των κοινωνικά αποκλεισμένων γυναικών. Το Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης έχει έναν τομέα νεότητας που στοχεύει στη στήριξη της διαφορετικότητας και την ενδυνάμωση των νέων μέσα από σεμινάρια και άλλες δραστηριότητες. Το Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης είναι ιδρυτικό μέλος αρκετών άλλων Ευρωπαϊκών δικτύων, όπως το E.W.L. (European Women’s Lobby) και το ENAR (European Network Against Racism). Το Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης ασχολείται με τα παρακάτω αντικείμενα: Προγράμματα κατά της βίας για γυναίκες και παιδιά, εκλαμβάνοντας τη βία ως το μεγαλύτερο μέσο παρεμπόδισης της ανθρώπινης ανάπτυξης: SOS Γραμμή και φιλοξενία για την ενδοοικογενειακή βία και για στήριξη θυμάτων σωματεμπορίας, με κάλυψη πανελλαδική, από το 2003, με 9.200 περιπτώσεις. Μελέτες, συνέδρια και διεθνής συνεργασία για την πρόληψη, την προστασία των θυμάτων, την καταπολέμηση της διαφθοράς και την παρακολούθηση των φορέων σχεδιασμού πολιτικής. Συνεργασία με διάφορες Ευρωπαϊκές οργανώσεις για κοινές εκστρατείες. Άσκηση πίεσης στους θεσμούς για πιο αποτελεσματικές πολιτικές για τις γυναίκες. Οικοδόμηση ειρήνης και ανάπτυξης: Αντιρατσιστική εκπαίδευση. Έρευνα πάνω στη Διαχείριση Συγκρούσεων. Έρευνα και δραστηριότητες που σχετίζονται με τη δυνατότητα σύστασης γυναικείων συνεταιρισμών και μικρών επιχειρήσεων. Ίδρυση και λειτουργία από το 2005 της πρώτης Τράπεζας Εθελοντικού Χρόνου με σεμινάρια και ανταλλαγή υπηρεσιών, στηρίζοντας άτομα που κινδυνεύουν από κοινωνικό αποκλεισμό. http://www.anthropomania.gr/index.php?option=com_sobi2&sobi2Task=sobi2Details&catid=43&sobi2Id=40&Itemid=2

Ο όρος είναι γνωστός και ως ακρωτηριασμός των γυναικέιων γεννητικών οργάνων, μία πρακτική που ακολουθείται σε πολλές χώρες. Υπάρχει νομοθεσία που την απαγορεύει, αλλά δεν είναι όπως αποδεικνύεται αρκετή για να δώσει λύσει σε αυτό το πρόβλημα που έχει παγκόσμιες διαστάσεις.